Kiedy dochodzi do wydłużenia ustawowego okresu wypowiedzenia umowy o pracę? 

Jako jeden z najczęściej stosowanych sposobów rozwiązania umowy o pracę wskazuje się jej wypowiedzenie przez jedną ze stron stosunku zatrudnienia. Czynność ta jest jednostronnym oświadczeniem woli, które nie wymaga aprobaty odbiorcy – co stanowi jeden z przejawów realizacji zasady wolności pracy.  

Podstawowe okresy wypowiedzenia umowy o pracę 

Przewidziane w KP okresy wypowiedzenia umowy o pracę zawartej zarówno na czas określony jak i  nieokreślony uzależnione są od zakładowego stażu pracy i wynoszą:  
1) 2 tygodnie, jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 6 miesięcy; 

2) 1 miesiąc, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 6 miesięcy; 

3) 3 miesiące, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 3 lata. 

Niezależnie od inicjującego proces ustania stosunku pracy w omawianym trybie – w zakresie rozpoczęcia i zakończenia biegu okresu wypowiedzenia zastosowanie znajdują analogiczne zasady: 

Kiedy upływa okres wypowiedzenia umowy o pracę? 

Określenie daty, w której upływa okres wypowiedzenia umowy o pracę, przez pryzmat klarownej dyspozycji przepisu art. 30 §  21 KP nie powinno budzić wątpliwości. W zależności od znajdujących zastosowanie w konkretnym przypadku okresów wypowiedzenia, upływają one odpowiednio w sobotę (względem okresu obejmującego tydzień lub wielokrotność) lub w ostatnim dniu miesiąca (względem okresu obejmującego miesiąc lub wielokrotność).  

Kiedy rozpoczyna się okres wypowiedzenia umowy o pracę?

ozbieżności budzi natomiast relacja momentu złożenia oświadczenia woli względem tygodniowych  
i miesięcznych okresów wypowiedzenia. Wątpliwości sprowadzają się do (nie)aprobowania koncepcji kwalifikacji jako okresu wypowiedzenia – przedziału czasowego pomiędzy złożeniem oświadczenia, a  pierwszym dniem tygodnia/miesiąca zaliczonego do okresu przewidzianego w art. 36 § 1 KP.  

Na uwagę w omawianym zakresie zasługuje zaprezentowane przez Sąd Najwyższy w Wyroku z dnia 12 lipca 2012 roku (II PK 300/11) stanowisko, zgodnie z którym okres wypowiedzenia umowy o pracę traktować należy jako czas pomiędzy złożeniem oświadczenia woli o wypowiedzeniu a rozwiązaniem stosunku pracy w terminie określonym przepisami KP. 

Posługując się przykładem: Pracownik pozostaje w zatrudnieniu od 4 lat. W dniu 05 listopada Pracodawca wręczył mu oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę. Okres wypowiedzenia rozpoczyna swój bieg z dniem złożenia oświadczenia i upłynie z końcem lutego. 

W konsekwencji, uznać należy, że terminem kategorycznym pozostaje wyłącznie moment rozwiązania stosunku pracy, zaś przewidziane w KP terminy wypowiedzenia, w zależności od momentu złożenia oświadczenia ulegać mogą wydłużeniu. 

Praktyczne znaczenie 

Jedną z sytuacji, w której istotną rolę odegrać może prawidłowe dekodowanie rozpoczęcia okresu wypowiedzenia jest ciążący na pracowniku obowiązek wykorzystania, w okresie wypowiedzenia, udzielonego urlopu. Wydłużenie kodeksowych terminów sprzyja bowiem możliwości uniknięcia obowiązku wypłaty albo zmniejszenia wysokości przysługującego pracownikowi ekwiwalentu. 

Poruszane zagadnienie znajduje również zastosowanie w aspekcie realizacji instytucji zwolnienia pracownika z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia.Takowa, statuuje kompetencję pracodawcy do zwolnienia pracownika z obowiązku świadczenia pracy do upływu okresu wypowiedzenia, któremu to zwolnieniu pracownik sprzeciwić się nie może. 

Zarówno stawiennictwo jak i niestawiennictwo w pracy w omawianej sytuacji – w zależności od rozbieżnych, co do zasady, zapatrywań pracownika i pracodawcy, możliwym jest traktować w  kategoriach ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych. To z kolei, stanowi podstawę do rozwiązania stosunku pracy w trybie dyscyplinarnym.  

Świadomość w materii możliwości wydłużenia okresu wypowiedzenia z mocy prawa, o którym mowa w niniejszym wpisie – pozwoli z jednej strony na zminimalizowanie ryzyka dopuszczenia się  ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, z drugiej zaś – uniknięcie niezgodnego z prawem rozwiązania stosunku pracy przez pracodawcę bez wypowiedzenia.