W jaki sposób należy chronić tajemnicę przedsiębiorstwa?

Obserwując współczesne realia gospodarcze dostrzegamy, że absolutną koniecznością jest zachowanie dbałości o silną pozycję konkurencyjną, przejawiającą się m. in. poprzez ochronę informacji, których ujawnienie mogłoby negatywnie wpłynąć na pozycję rynkową względem innych podmiotów prowadzących działalność o zbliżonym profilu. Oczywistym jest, że uzewnętrznienie niektórych szczególnie ważnych wiadomości to często gotowa receptura na sukces gospodarczy, która znacząco przyspiesza rozwój a tym samym może w sposób bezpośredni lub pośredni zagrażać przedsiębiorcy, który niedostatecznie zabezpieczył się przed następstwami ich ujawnienia.   

Argumentami przemawiającymi za zabezpieczeniem interesu przedsiębiorcy na wypadek ujawienia informacji poufnych są niskie koszty ochrony, brak nadmiernego sformalizowania, szeroki zakres informacji mogących zostać objętymi ochroną a także długi czas jej trwania. 

Nie budzi wątpliwości fakt, że pomimo niesprecyzowanych przez ustawodawcę działań, które powinien podjąć podmiot prowadzący działalność gospodarczą lub zawodową w celu zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa, spełnienie tego obowiązku odgrywa kluczową rolę jako zabezpieczenie na  okoliczność ewentualnego sporu sądowego, ponieważ w przypadku niepodjęcia kroków w celu zachowania poufności, informacje te traktowane są jako powszechna wiedza, co prowadzi do  niemożności zgłaszania w tym zakresie roszczeń. Należy mieć na względzie, że ochrona realizowana może być tak w drodze powództwa cywilnego jak i na ścieżce prawnokarnej. 

Jednym z najważniejszych rozwiązań w tym zakresie jest zawieranie umów o zachowanie poufności, zarówno autonomicznych jak i w formie klauzuli ujętej w umowie o pracę. Popularną formą ochrony są również umowy o zakazie konkurencji zarówno przewidziane na czas trwania jak i po ustaniu stosunku pracy. Kolejnym, uniwersalnym rozwiązaniem jest zawieranie takich postanowień w wewnętrznym porządku normatywnym przedsiębiorstwa.  

Koniecznym wydaje się wskazać, że poufność informacji wyklucza objęcie tajemnicą takich danych, do których strona zainteresowana w dozwolonej drodze władna jest uzyskać dostęp. Z całą pewnością stwierdzić należy jednak, że charakteru tajemnicy nie tracą informacje posiadane przez ograniczone grono osób wyodrębnione przez pracodawcę. 

Choć konkurowanie jest zjawiskiem pożądanym to nie można zapominać o zasadach, których przestrzeganie zapewnia realizację idei uczciwej rywalizacji oraz mieć świadomość, że zabezpieczenie prawne własnego przedsiębiorstwa przed czynami nieuczciwej konkurencji w dzisiejszych czasach rozpatrywane powinno być jako obowiązek. 

Pamiętać jednak należy, że samo wprowadzenie prawnych zabezpieczeń w celu zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa nie jest tożsame ze skuteczną ochroną. Różnice w tym zakresie wynikają z charakteru informacji, wielkości przedsiębiorstwa, analizy ryzyka dostępu osób nieuprawnionych do chronionych danych a także kręgu legitymowanych do korzystania z nich.  

Nie budzi wątpliwości fakt, że tylko prawidłowa konstrukcja instrumentów ochrony pozwala w pełni zabezpieczyć interes przedsiębiorcy, którego w przypadku sądowego dochodzenia swoich praw obciążają konsekwencje niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązku zapewnienia poufności informacji lub powiadomienia zainteresowanego pracownika o tym, że przekazana mu wiadomość jest objęta tajemnicą przedsiębiorstwa.